یک آگهی، 30 ثانیه

مطالب این ستون، صرفاً آرای نویسندگان آن را بازتاب می‌دهد.
۲۱ خرداد ۱۳۹۲
 
 

یکی از مهمترین بخش های تبلیغات ویدئویی کمپین های انتخاباتی، تهیه و تولید ویدئوهای 30 ثانیه ای از پیام هر کمپین است که در ادبیات سیاسی به آن Sound bite هم گفته می شود. این ویدئوهای 30 ثانیه ای باید در کوتاه ترین زمان ممکن اقناع کننده باشند، با مخاطب یک رابطه معنایی ایجاد نمایند و او را از فکر کردن به حواشی اضافی باز دارند.

اما کارکرد این ویدئوها چگونه در انتخابات به کمک ارائه پیام یک کمپین می آید و نقش آن در تبلیغات سیاسی تا چه برجسته است؟

هر کمپین انتخاباتی یک یا چند پیام ویژه تبلیغاتی دارد و آنها را به طرق مختلف از قبیل تکرار توسط کاندیدا، طرح بحث در رسانه ها، سخنرانی های مختلف، مناظرات با رقبا و آگهی های تبلیغاتی منتشر می کند.

در این بین، آگهی های تبلیغاتی از این منظر که تصویری هستند، مدت زمان محدودی می توانند داشته باشند و انتقال آن ها توسط وسایل ارتباطی راحت است، اهمیت ویژه ای دارند. این آگهی ها نقطه کانونی حمایت از کاندیدای خود و نقد عملکرد رقیب را پیدا می کنند، در ویدئوهای 30 ثانیه ای بارها و بارها تکرار و پخش می کنند و در گفته های کاندیدا بر اهمیت توجه به آن می افزایند.
به عنوان نمونه ای از این یکپارچه گی پیام های انتخاباتی به این آگهی سیاسی نگاهی بیاندازید. در سال 2004، جرج بوش پسر و استراتژیست ارشد او "کارل رو" به این نتیجه رسیده بودند که رقیب دموکرات آنها، سناتور پیشین جان کری (وزیر امورخارجه فعلی آمریکا)، در موضوع سیاست خارجی که همزمان با شرایط جنگی پس از 11 سپتامبر بود آسیب پذیر است و به جای آنکه بر جنگ و نبرد با القاعده متمرکز باشد، اولویت تبلیغاتی خودش را بر مسائل جانبی از جمله گرمای زمین و ... قرار داده است. آنها در پیام های تبلیغاتی خود در تنها 30 ثانیه به مخاطب می گفتند که چگونه جان کری که دشمن اصلی آمریکا (یعنی القاعده) را نمی شناسند می خواهد در جنگ علیه ترور که موضوع روز انتخابات سال 2004 بود موفق شود.

مشابه همین امر را، هم کمپین باراک اوباما و هم میت رامنی در انتخابات سال 2012 به کار می بردند. کمپین اوباما، رقیب جمهوری خواه وی میت رامنی را متهم می کرد که به عنوان یک پولدار درد مردم را نمی شناسد و کمپین آقای رامنی هم رئیس جمهور را مورد انتقاد قرار می داد که برای اقتصاد بیمار کشور، راه چاره ای ندارد. درست مشابه با تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری سال 1392 در ایران که مخالفان دولت، اصول گرایان را به ناتوانی در حل مشکلات اقتصادی متهم می کنند. این امر در برنامه تبلیغاتی آقای عارف (که انصراف داده است) و آقای روحانی به صورت کامل مشهود است.

همینطور در بحث سیاست خارجی هم، همه کاندیداها به جز آقای حداد عادل (که ایشان هم انصراف داده است) سیاست های خارجی و تحریم ها را به تنها کاندیدای حامی وضع موجود، یعنی آقای سعید جلیلی ربط می دهند. همه اینها یعنی امکان استفاده از این آگهی های فوق العاده اثربخش را که پیام خود را در کمتر از 30 ثانیه منتقل می کنند به راحتی امکان پذیر می کند.

با اینحال برخلاف کمپین های مدرن تبلیغاتی، هنوز در ایران پخش ویدئوهای 30 ثانیه ای از پیام یک کمپین در انتقاد از رقیب و تاکید بر عملکرد نامزد مورد حمایت برجسته نشده است. به عنوان یک نمونه استثنایی و خوب البته می توانم به این آگهی ستاد قالیباف که او را در نقش میتی کومان – شخصیت کارتونی – قرار داده است استناد کنم که از معدود آگهی های از این دست در انتخابات ریاست جمهوری سال 1392 است.

نمونه های خوبی از این نوع تبلیغات در سال 1388 توسط کمپین آقای موسوی مورد استفاده قرار گرفت و در مجموعه ای به نام 90 سیاسی پخش گردید. اما سایر کاندیداها هنوز به اهمیت این نوع تبلیغات که در ایران یک کارکرد ویژه دیگر هم دارد بی توجه هستند.

کارکرد ویژه ویدئوهای 30 ثانیه ای در ایران، قابلیت تبدیل آنها به فایل های کم حجم و انتقال از طریق دستگاه های ارتباطی مانند موبایل به وسیله بلوتوث است. امری که در ایران امری رایج و متداول است. برخلاف کشوری مثل آمریکا که Sound bite های تبلیغاتی در تلویزیون و در حجم وسیع منتشر می شوند و دسترسی به آنها در شبکه های اجتماعی اینترنتی مانند فیس بوک و یوتیوب راحت و میزان نفوذ آن زیاد است، در ایران دستگاه های موبایل ( و در حدی پایین تر شبکه اجتماعی فیس بوک و گوگل پلاس ) می توانند منتقل کننده این پیام باشند. حجم وسیع استفاده از پیامک ها، ویدئوهای جالب کوتاه و خنده دار و ... در مکان های عمومی که بلوتوث بسیاری از دستگاه های تلفن همراه روشن است (مانند مترو) فرصت بزرگی است که نادیده گرفتن آن به معنی از دست دادن یک فرصت تبلیغاتی بی نظیر است.


نظرسنجی‌های روزانه ما را به صورت ایمیل دریافت کنید

ثبت نام