گروه های ناظر در کمپین های مدرن انتخاباتی

مطالب این ستون، صرفاً آرای نویسندگان آن را بازتاب می‌دهد.
۱۹ خرداد ۱۳۹۲
 
 

سنجش افکار عمومی یا پیش بینی واکنش جامعه به یک برنامه انتخاباتی از سوی موافقان کاندیدا، مخالفان او و افراد مستقل، از جمله وظایف واحد نظرسنجی در هر کمپین انتخاباتی است که مدیریت آن هم به افراد باتجربه در این کار سپرده می شود. اما آیا سنجش افکار عمومی تنها از سوی انجام یک نظرسنجی در سطح ملی یا محلی صورت می گیرد و یا شیوه های دیگری هم برای بررسی آن وجود دارد؟

یکی از مهمترین بخش های مرتبط با مدیریت واحد نظرسنجی در هر کمپین انتخاباتی، انتخاب و مدیریت گروه هایی به نام "گروه ناظر" Focus Group (گروه هایی از زنان و مردان با دیدگاه های فکری مختلف در سنین گوناگون که واکنش آنها به یک اتفاق مورد سنجش قرار می گیرد) است. و نتایج حاصل از واکنش این گروه های ناظر است که حتی تا تعیین تبلیغات تلویزیونی یک کاندیدا هم نقش تعیین کننده ای را ایفا می کند.

بگذارید مثال واضح تری از انتخابات اخیر آمریکا را اینجا مطرح کنم. یکی از چالش های ادامه دار برای کمپین رامنی در طول رقابت ها، معرفی چهره آرام ]و محبوب[ از میت رامنی به عنوان یک مرد خانواده و یک انسان خیر بود که پول و زمان کافی برای دیگران و افرادی که کمتر فرصت استفاده از شانس های زندگی را دارند، صرف می کند. اما این کار آسانی هم نبود. کمپین وی برای معرفی او به عنوان یک انسان معمولی باید خیلی دقت می کرد تا در دیدارهای شام یا ملاقات با افراد مختلف ]و معمولی[ در مکان های گوناگون، رامنی حرفی عجیب و غریب یا نادرست نزند ]که البته رامنی معمولاً به اینگونه رفتارها شهره بود[.

در نهایت آنها تصمیم گرفتند تا از "ان رامنی"، همسر وی برای ویژگی های آقای رامنی در یک برنامه تبلیغاتی استفاده کنند. اما مشکل هنگامی ایجاد شد که برنامه ساخته شده قبل از انتشار عمومی در تست گروه های ناظر، جواب خوبی نداد. یعنی واکنش گروه های ناظر به نوع گفته های خانم رامنی و شیوه تایید همسرش مورد استقبال گروه های ناظر قرار نگرفت.

در ایران، ما از چنین شیوه ای برای برنامه ریزی تبلیغات یک کمپین استفاده نمی کنیم. نه تنها نظرسنجی های عمومی در بسیاری اوقات منبع تعیین برنامه های انتخاباتی یک کاندیدا و نوع واکنش وی به موضوعات مختلف نیست، بلکه گروه های به اصطلاح ناظر که شیوه تبلیغات، شعار، برنامه تلویزیونی و ... را برای یک کاندیدا تعیین می کنند جمع محدودی از اطرافیان وی را در مقام های بالای اجرایی ستاد تشکیل می دهند که واکنش آنها به اتفاقات سیاسی و تبلیغاتی به جای آنکه برایند نظر گروه های مختلف جامعه باشد، تابع صرفا حس شخصی و فردی است.

نمونه استفاده از گروه های ناظر، توسط رسانه ها هم به کار می رود و به خصوص برای تعیین واکنش افراد در مناظره های انتخاباتی کاربرد فراون دارد. به عنوان مثال در آمریکا که آرای رای دهندگان از سه طیف دموکرات، جمهوری خواه و مستقل هستند، افراد منتخبی از هر سه گروه در هنگام دیدن مناظره دو کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری مورد بررسی قرار می گیرند و واکنش آنی آنها نسبت به مباحث مطرح شده در مناظره مورد سنجش قرار می گیرد. 

استفاده از گروه های ناظر، امروز نیاز هر کمپین مدرن انتخاباتی است. به عنوان مثال ما بارها از زبان فعالان ستادی می شنویم که نظر مردم را در موضوعات مختلف از قبیل اثر فیلم تبلیغاتی کاندیداها، واکنش آنها در مناظره ها، صحبت ها در یک برنامه تلویزیونی، حمله و دفاع در مقابل نامزدهای دیگر و موارد مشابه تحلیل می کنند، بدون آنکه تصویری کلی از برآیند واقعی جامعه داشته باشند. امری که حتی شاید در نظرسنجی های سراسری هم نتوان به دقت در مورد آنها تصمیم گیری کرد اما، استفاده از گروه های ناظر، یک روش علمی و بهینه (از لحاظ زمان و هزینه) است که هر کمپین سیاسی به آن احتیاج دارد و غفلت از این هم خودش می تواند باعث ایجاد تحلیل های نادرست در یک کمپین شود و نتیجه منطقی اجرای برنامه های تبلیغاتی بر اساس همین تحلیل های نادرست هم یک شکست انتخاباتی خواهد بود.


نظرسنجی‌های روزانه ما را به صورت ایمیل دریافت کنید

ثبت نام